ХОЁР ХҮН

Би мэднээ хорин нас минь. Буцаж ирэхгүйг чинь. Оюутны

Давчуухан оромжны бяцхан оршин суугчидтай дайтахгүйгээ,

Орныхоо хөндийд архины шил хураахгүйгээ, өөрийн минь

Төлөө үхэж чадах анд байдаг гэдэгт итгэхгүйгээ, өрөөнийхөө

Хананд take off-н зурагыг наахгүйгээ ч би мэднэ.

О-н үүдэнд эргээд халамцуу суухгүйгээ, Орчлон дээр гагц

Түүнийг л хайрлах юм шиг сэтгэхгүйгээ, өөр хүнд дахиад

Хэзээ ч алдахгүйгээ бүүдгэр дэнгийн ганцаардлыг хуваалцаж

Бүтэн шөнөжин сууж чаддаг хонгор нас минь! Би мэднээ...

                                                                2009,11,29 нд УБ хот

Хотын гудамжууд мартагдах мэт бүүдийн намар болоход

Хорвоо ингээд л дуусчих юм шиг навчтай хамт сэтгэл гандаж,

Инээдтэй минь орооцолдон одогч урин салхины араас

Эргэж ирэхгүй нэгнийг үдэх адил сүүмийн сүүмийн ширтэнэ.

...Уйтгарлан буй ертөнцөд наран инээх нь дуугай...

...Усны шувууд нулимс зөөн гангар гунгар нь цуурай...

2008,9,30 нд УБ хот

Амьдрал гагц хайр дээр тогтддог бол ямар уйтгартай байх бол

Гэж би дандаа боддог!

Хорсол, тэчьядлын гуа биеийг

Хүйтнээр таалан суухуй...

Хорин насандаа амьдралыг үзэн ядах

Миний дээгүүр үүлс л нүүнэ!

Хамгын хурц мэдрэмжээр

Бүхий л бие сүлбэхийн учир

Хорвоо дээр хэдэн хүн над шиг

Бүхэнээн зольж чадах бол? 

                2009,6,4 нд УБ хот

Харц тань

Уйтгараар дүүрж

Саргүй шөнө мэт болжээ

Хонгор минь!

Нүднээс тань

Өөрийгөө л хардаг байсансан

Би хааччихаа вэ?

                                               2007.01 Түнэл сум

Бөөн бөөнөөр үүлс урссаар

Бороо орохгүй!

Бүгдийг мартсан мэт...

Нарны шаргал туяа

Навч болоод өвсөнд шингэсээр

Намар болж байна

2008,6,12 нд УБ хот

Үүлс тасраад л

Хотын тэнгэрээр

Үйрмэг ширхэг болон бударна

Намрыг дарахаар...

                                               2007.01 Түнэл сум

Уулын хазгайг жаахан налаад ургачихсан нарийхан улиангар

Уйлах гээд ч байгаа юм шиг,

инээх гээд ч байгаа юм шиг навчис нь үл мэдэгхэн хөдөлнө.

Учирсан хоёрын шивнээг чагнахыг хүссэн эмгэн саран

Урагш хойш найгах моддын сиймхийгээр шагалзана.

Хөвчийн шөнө хэрэмний үүрнээс цухуйгаад

Хөхөлбөр туяа татуулан цэцэгс бүрийг ороож, жим бүхэнийг хучина.

Хосын хөнгөн үнсэлтээс ойн үлгэр эхлэж

Хонгор эрвээхэйс болоод гэрэлт цохсын дунд эргэлдэнэ.

                                                Түнэлийн түнэр шөнө бичив. 2009,7 сар.

Далдичсан харцас адил борооны дуслууд

зүг бүрнээ үсчиж байхад

Дахиад дууграхыг хүлээсэн мэт модод

чив чимээгүй байхад

Чи гуниглагч шувууны дүрд хувилаад

яг миний дэргэдээс нисчихсэн

Би хатагтай ганцаардлыг сугадаад

                харсан зүгтээ яваад л өгсөн

Хэлэх үг зөндөө байсаан хонгор минь!

Хэлтгий төгсвөл дурлал сайхан санагдаад...

                                               2008,6,28 нд УБ хот

Зүгээр л нэг амьдрах юмсан

Зүлгэн дээр гэрээ бариад . . .
Зүү утас нийлүүлэн хүүдээ дээл оёж
Амрагаа хүлээж
Амраг минь адуунаасаа ирж
Зүгээр л нэг амьдрах юмсан . . .
                                               Ц.Хулан

Хайран сэвэгнэх жихүүн салхин

Хавиргыг минь нэвтлэв бишүү

Хажууд байсан алдрай яагаа вэ?

Харуй бүрий гэрийг нөмөрч,

Хараацай саран тэнгэртээ гарчээ

Харин чи минь хаана байна вэ?

Үдшийн анирыг чагнан ахуйд

Үсний ширхэг сэрчигнэн байна

Үлэмж чи алс одоо юу?

Үүдэнд бөртөгнөх хөгшин нохой

Өр уран, сөөнгөтөн улих юм

Өөрийг чинь үгүйлээд байна уу?

Ай халирч одсон САРНЫ САХИУС!

2009,3,9 нд УБ хот

Цонхны минь гэрэлд хоёр эрвээхэй

Чи бидэн шиг

                Холдож ч чадахгүй, ойртож ч чадахгүй нисэлдэнэ.

                                                2009,5,13 УБ хот

Энэ их улирсан бороо зогсож,

нар үүлсийн сиймхийгээр гийнэ гэдэгт итгэхгүй нь!

Энгэрт минь нэвчсэн

хүйтэн хэрнээ усархаг дуслуудыгээ...

Итгэл болоод ирээдүйг минь урсгачихаад,

өнгөрснийг л үлдээчихсэн

Ийм хөндүүр хоногуудыг би тэгээд

“зун” гэж нэрлэх үү?

 2009,1,4 нд УБ хот

Атаат дайснууд

Араас минь хардаг.

Их өсрөлийг нь

Энгэрээрээ бус

Нуруугаараа мэдэрдэг.

Шар үснүүд өндийн босож

Түүн рүү тэмүүлэх

Шаналгаат цагийн үргэлжлэл болж

Намрын бороонд нордог.

Уйт сэтгэлээ багтаан ядаж уйлахад

Урдаас хараад нөхөд инээлддэг.

                                               2008.2.18 УБ хот

Өвдөгийг чинь дэрлээд амарлаа хонгор минь
Өвсөн дотор шувууд ингэж амардаг биз ээ
Үсийг тань үнэрлэлээ хонгор минь
Үүлэн уулын цэцэг ингэж анхилдаг биз ээ

Гоо хоёр хөлийг тань үзлээ
Гол ус ийм намуухан урсдаг биз ээ
Гоц хасын ялгарах сарны гэрэл дунд тэгээд
Гойд амтлаг улаан нэг лийр боловсордог бизээ
Эрдэнийн хоёр товчоор тань эрхэллээ хонгор минь
Илчит наран бөмбөрцөг ийм халуун байдаг биз ээ
Ээрэм талын чөлөө руу тэгтэл хоёр амьтан цахилвай
Энэ хоёр бодвол Эрээнцавын минь чандага бизээ
Ууц бэлхүүсийг тань тэвэрлээ хонгор минь
Усны гүндээ загас ийм эвтэй байдаг биз ээ
Уяхан булбарай уруулыг тань шимлээ хонгор минь
Улаалзганы шимүүстэй дарс ийм амттай байдаг даа
Шүдний хэвийг эгэм хоолойд тань үлдээлээ хонгор минь
Шүрэн ундрамт зүүлтэн чимэг гэж байдагдаа
Усан үзмийн хүрэн хүйсний тань хилийг давлаа
Урьд Даргангийн алтан харгана ийм үйстэй дээ
Хурц хумс тань цээжин дээр алмааз адил зурлаа
Хулсхан биений тань хүслийг яаж номхотгох билээ
Заримдаа зүүдний саарал мананд үзэгддэг
Залуухан тэр охин чоно ямар учиртайм бол?
Өвдөгийг тань дэрлээд зүйрмэглэжээ би
Өвсөн дотор шувууд ингэж амардаг биз ээ...

                                                                  Д. Нямсүрэн

Жаргах нарны цацраг

Цэнхэр тэнгэрийг дураар солонгоруулна!

Түнэлийн сууринд

Түжин ажин ноёлжээ.

Өөхөн дэн нь хүртэл

Өөрийн гэсэн гэгээтэй буйдад

Халтар банхарын

Хаяахан хуцах дуун

Хайлаасны навч таслана.

Үнээний зэлэн дээрээс

Ижий гунхасаар айсуйд

Аавын аялгуулах уянгасаж

Дүүгийн гэмгүй инээдэнд

Дүнхгэр ой хэлд орно.

Ай сайхан ахуйд минь

Амгалан уйтгар суниаж

Араас ирсэн салхис

Айрагны хөхүүр түшээд нойрсоно.

                                                2008.3.22 УБ хот